روش های پایدارسازی گود

اجرای ویلا سازی ، تعمیر و بازسازی ، مشارکت در ساخت در سراسر کشور

روش های پایدارسازی گود

روش های پایدارسازی گود

گودبرداری بنا بر تعریف مهندسی به هر نوع حفاری پایین تر از سطح زمین و یا پایین تر از زیر پی ساختمان مجاور تلقی می شود. در دنیای مدرن امروز به دلیل ساخت بناهای چند طبقه و گسترش ساخت و ساز نیاز به پارکینگ در ساختمان در حال افزایش است. از این رو گودبرداری روشی مناسب برای ساخت پارکینگ در ساختمان های چند طبقه می باشد.

روش های پایدارسازی گود

گودبرداری با توجه به جنس زمین می تواند به چند متر زیر زمین برسد و به منظور دستیابی به خاک سفت و یا ساخت بنایی که قسمتی از آن پایین تر از سطح زمین قرار می گیرد انجام می شود.

به عبارتی دیگر از بین بردن برآمدگی ها و برجستگی های زمین به صورت عمیق و یا نیمه عمیق گودبرداری نامیده می شود. با این مقدمه، در ادامه این نوشته از ساختمانچی به بررسی روش های پایدارسازی گود می پردازیم. تا انتها با ما همراه باشید.

اقدامات لازم قبل از انجام گودبرداری

قبل از انجام عملیات گودبرداری باید یکسری اقدامات را انجام داد که به طور خلاصه در زیر به آن ها پرداختیم:

  • استحکام زمین و جنس خاکی که قرار است گودبرداری شود باید بر اساس مطالعات ژئوتکنیکی مورد ارزیابی قرار گیرد.
  • ناظر و مجری گودبرداری باید بر نقشه و مقاوم سازی دیواره های گود نظارت نموده و برنامه گودبرداری را بررسی کند.
  • تاسیساتی که در زیرزمین قرار گرفتند از قبیل لوله های آب و فاضلاب، کابل های برق و تلفن، قنات ها و… باید مورد مطالعه و بررسی قرار گیرند. این تاسیسات باید شناسایی شوند تا از بروز حادثه جلوگیری به عمل آید.
  • چاه های آب و فاضلاب و قنات ها باید بررسی شوند.
  • قبل از گودبرداری باید ساختمان های مجاور مورد بازرسی قرار گیرند و معابر مجاور برای نصب تجهیزات پایش ارزیابی شوند.
  • اگر در اطراف محدوده ای که قرار است گودبرداری شود ایستگاه تردد وسایل عمومی قرارگرفته باید به مسئولین ذیربط اطلاع دهند.
  • در صورت وجود زمین زراعی و یا باغچه در اطراف مکان گودبرداری باید خاک آن ها را بررسی نمود.
  • ضایعات ساختمانی، تخته سنگ ها و سایر موانع باید از محل گودبرداری خارج شوند.
  • به منظور انجام گودبرداری باید از نیروهای با تجربه بدین منظور استفاده شود. علاوه بر آن افراد متخصص موظف به نظارت بر کار کارگران می باشند.
  • اگر گودبرداری در مجاورت معابر عمومی صورت می گیرد باید فاصله 150 سانتی متری لبه گود با معابر رعایت شود و علاوه بر آن از علائم هشدار دهنده برای آگاهی عابرین استفاده گردد.
  • قبل از گودبرداری باید مجوزهای لازم از سازمان هایی نظیر سازمان آب و فاضلاب، اداره گاز، اداره برق، شهرداری و … اخذ شود.
  • ساکنین ساختمان های مجاور باید از زمان گودبرداری آگاه و هشدارهای لازم به آن ها داده شود.
روش های پایدارسازی گود

روش های پایدارسازی گود

اجرای گودبرداری

اصولا گودبرداری برای ساخت طبقات پایین تر از سطح زمین نظیر انبارها، موتورخانه ها، پارکینگ ها و… استفاده می شود.

برای گودبرداری های کوچک می توان از ابزاری مانند بیل و کلنگ استفاده نمود اما برای گوبرداری های حجیم باید از تجهیزات و دستگاه های مکانیکی پیشرفته نظیر لودر استفاده کرد.

حداکثر عمقی که می توان گودبرداری نمود تا روی پی است که علاوه بر آن چند سانتی متر دیگر نیز برای عبور لوله ها از خاک برداشته می شود.

برای این که جداره های اطراف گود به داخل گود ریزش پیدا نکنند باید به آن ها شیب ملایم داد. زاویه ای که این دیواره ها با خط قائم می سازند به خاک گود بستگی دارد.

البته به دلیل این که فاصله بین دیوار گود و دیوار ساختمان با مصالح ساختمانی پر می شود مقرون بصرفه ترین راه کوچک ترگرفتن زاویه دیوار گود است. علاوه بر آن به منظور کاهش هزینه و کار اضافی در گودبرداری اقدام به ایجاد دیوار مانع می نمایند.

در زمین هایی که سطح آب های زیرزمینی بالاتر قرار دارد ممکن است در محل گودبرداری آب جمع شود. در این مورد باید یک سوراخ در وسط گود حفر شود تا آب ها به سمت آن روانه شوند، سپس با وسیله ای مناسب نظیر پمپ آن ها را از گود خارج نمود.

هر ساله پروژه هایی آغاز می شوند که اولین بخش در اجرای آنها خاکبرداری است. اهمیت خاکبرداری و گودبرداری نه تنها به دلیل پیچیدگی های مهندسی بلکه به دلیل نگرانی ساکنان ساختمان های مجاور از این موضوع بسیار حائز اهمیت است.

انواع گسیختگی کدام اند؟

یکی از مواردی که ممکن است ریزش گود اتفاق نیفتد گسیختگی خاک زیر پی ساختمان مجاور است. این مورد بیشتر برای سازه‌های بنایی رخ می‌دهد.

در این شرایط گوه‌ی گسیختگی زیر پی مجاور گودبرداری اتفاق می‌افتد. در این شرایط دیواره‌ی گود مشکلی پیدا نکرد بلکه گوه‌ گسیختگی ایجادشده است.

مورد دیگر عوامل مؤثر روی ظرفیت باربری پی مانند ضریب انحراف بار است که در مکانیک خاک و پی‌ سازی بررسی می‌شود. این مورد زمانی اتفاق می‌ افتد که گودبرداری انجام‌ شده است.

اما زمانی که خاک‌برداری انجام می‌ شود فشار از یک‌طرف برداشته می‌ شود. در نتیجه انحراف بار ناشی از نیروی افقی در یک سمت رخ می‌ دهد. مورد دیگر ضریب شیب است که در ظرفیت باربری تأثیر می‌گذارد و زمانی تأثیرگذار است که گودبرداری با زاویه و یا به‌ صورت قائم انجام‌ می شود و سپس این ضریب اعمال می‌ گردد. در این مورد نوع دیگری از آسیب گود که ایجاد گوه‌ گسیختگی در دیواره گود است، رخ می‌ دهد.

نوع دیگری از آسیب، ریزش شیروانی‌ ها است که ممکن است طی فرایند شهرک‌ سازی در این نقاط، راه‌ سازی، عبور تأسیسات و عواملی از این قبیل دچار مشکل شود.

موردی که در این میان باید به آن توجه نمود بحث عملکرد سازه‌ای است به‌ طوری‌ که اگر گسیختگی اتفاق نیفتد، ترک‌ خوردگی ساختمان مجاور تا چه حد مجاز است؟ تغییر شکل مجاز چقدر است؟ آیین‌ نامه‌ ها در این خصوص چه مواردی را بیان می‌کنند؟

باید بیان کرد که این موارد در آیین‌ نامه ابهام داشته و صراحتی وجود ندارد، آیین‌ نامه تنها بیان می‌کند که می‌ بایست اثرات گود روی ساختمان مجاور بررسی شود ولی در مورد این موضوع که این مقدار تا چه حدی می‌ بایست محدود شود، عددی ارائه نمی‌ شود.

یکی دیگر از عوامل مؤثر در تخریب گود خطا در فرضیات است. مواردی چون ناهمگنی خاک در اثر عبور خطوط لوله، اثر ناهمسانی خاک در درزها و شکاف‌ ها، تغییر شکل خاک ناشی از تغییر رطوبت، افزایش فشار آب منفذی می‌ توانند روی تخریب گود تأثیرگذار باشند.

روش های پایدارسازی گود

روش های پایدارسازی گود

پایدارسازی گود چه روش هایی دارد؟

روش اولی که با آن می‌توان پایداری شیب را حاصل کرد حذف گوه‌ی گسیختگی به‌صورت شیب‌دار یا شیب پلکانی می باشد. استفاده از المان های طره ای چون شمع و دیوار حائل روش دیگری است و به صورتی اجرا می شود که بخشی از این المان طره ای داخل زمین قرار گیرد و در نتیجه فشار خاکی که وارد می شود به سبب گیرداری شمع یا دیوار حائل در داخل خاک، از ریزش جلوگیری می کند.

نکته استفاده از این روش این است که می بایست سختی این المان های طره ای زیاد بوده و در نتیجه ابعادشان بزرگ و با توجه به موقعیت و شرایط حدود 0.8 تا 1.1 متر باشد. روش های دیگر پایدار سازی گود می تواند خرپا یا مهار متقابل و یا نیل و انکر باشد.

ممکن است در برخی شرایط امکان اجرای نیل به دلایلی چون ورود به حریم همسایه و عدم کسب اجازه وی یا هجوم بیش از حد آب و عدم امکان احداث دیوار شاتکریت، فراهم نباشد.

در این موقعیت شرایط خاص می باشد و می بایست با استفاده از سپر کوبی یا همان احداث دیوار فولادی و پس از آن اجرای مهار متقابل یا نیل و انکر پایداری را حاصل نمود.

دربرخی موارد ممکن است بنا به دلایلی چون برخورد به مانع سنگی و یا ارتعاش در محیط شهری، امکان کوبیدن صفحه وجود نداشته باشد. در این صورت می توان از روش هایی چون تزریق استفاده کرد، بدین صورت که ابتدا خاک را با تزریق پایدار کرد و سپس گودبرداری را انجام داد.

روش هایی مثل جت گروتینگ یا اختلاط عمقی راهکارهایی هستند که ابتدا خاک را با استفاده از دوغاب پایدار کرده و سپس گود برداری انجام می شود.

روش دیگر استفاده از سازه اصلی به عنوان سازه نگهبان است. در این حالت در زمان احداث گود پی وجود ندارد. پس سازه اصلی موقتا روی شمع اجرا می شود. بدین ترتیب که چاه کنده شده، شمع اجرا شده و سازه اصلی روی شمع قرار می گیرد.

نکته ای که در مورد روش نیلینگ وجود دارد این است که استفاده از این روش در زمین های شهری نیاز به اجازه همسایه مجاور دارد و اجرای آن با محدودیت هایی روبه است.

روش اجرای نیلینگ چگونه است؟

برای مثال عمق گودبرداری 10 متر است. ابتدا یک یا دو متر خاکبرداری را انجام داده به صورتی که طی گودبرداری اولیه، گسیختگی زیر دیوار همسایه اتفاق نیفتد. بعد از این مرحله با دستگاه هایی چون دریل واگن یا راسول، حفاری به قطر حدودی 10 سانتی متر (کمی بیشتر یا کمتر) و با زاویه 10 تا 15 درجه نسبت به افق، انجام می شود.

در مورد طول نیل باید گفت که این مقدار رابطه مستقیم با عمق گود برداری دارد،. چرا که با افزایش عمق حفاری گوه گسیختگی بزرگ تر می شود و به نیل بلندتری برای مهار گود نیاز است. بنابراین طول نیل تابعی از عمق گود و مشخصات خاک است اما به طورحدودی می توان گفت که طول نیل های ردیف اول حدود 1 تا 1/2 عمق گود می باشد.

بعد از اتمام حفاری و خروج مته، میلگرد و شلنگ تزریق وارد می شود. سپس با استفاده از شلنگ تزریق، دوغاب تزریق می گردد. بدین ترتیب میلگرد به خاک متصل می گردد. پس از این مرحله زهکش را قرارداده تا آب جمع نشود.

دلیل استفاده از زهکش یا ژئودرین، جلوگیری از افتادن آب در پشت نیل است. در غیر این صورت باید نیل برای مقاومت در برابر فشار آب طراحی شده باشد. چرا که اگر این موارد رعایت نشوند نیل دچار آسیب می گردد.

روش های پایدارسازی گود

روش های پایدارسازی گود

سپس شبکه فولادی را به منظور مسلح کردن دیوار جای گذاری کرده و پس از این مرحله بتن پاششی اجرا می شود. بتن پاششی به روش خشک بدین معناست که شن و ماسه و سیمان جدا و آب جدا از دو شلنگ وارد می شوند و در سر نازل با هم مخلوط می گردند. در نهایت نیز صفحه، واشر و مهره بسته می شوند.

بدین ترتیب مرحله اول در قسمت بالایی گود انجام می شود. ادامه پایدارسازی گود با نیلینگ در اعماق پایین تر، دقیقا با همین مراحل تکرار می شود. در حالت عادی و تا زمانی که خاک تغییر شکل پیدا نکرده عملا نیرویی به نیل وارد نمی شود.

به بیان دیگر شرط اعمال نیرو به نیل تغییر شکل گود است. تغییر شکل حدود 2 هزارم عمق گود می باشد. برای مثال اگر عمق گود 10 متر باشد، تغییر شکل 2 سانتی متر و اگر 20 متر باشد تغییر شکل 4 سانتی متر می باشد. اما تغییر شکل 4 سانتی متر موجب آسیب به سازه های پیرامونی می گردد. بنابراین می بایست این تغییر شکل کاهش پیدا کند به این منظور از نیل پس تنیده یا انکر استفاده می شود.

پس انکر یا مهاری همان نیل یا میخ پس تنیده می باشد. در نتیجه زمانی که عمق گود زیاد است برای جلوگیری از تغییر شکل از مهاری که کابل یا میلگرد است، استفاده می شود.

به طور کلی می توان گفت مسلح نمودن خاک بیشتر در احداث دیواره بکاربرده می شود تا پایدار سازی دیواره و این تسلیح بدین صورت انجام می شود که خاک لایه لایه برداشته شده، سپس مسلح کننده ها را کار می گذارند.

استفاده از مسلح کننده مانند این است که یک سر طناب را داخل خاک به خارج از گوه گسیختگی قلاب کرده و قسمتی از طناب داخل گوه قرار گیرد. استفاده از مسلح کننده ها بیشتر در موارد خارج از شهر استفاده می شود البته در مواردی چون ساخت کوله های پل در محیط شهری نیز کاربرد دارد.

جهت اطلاعات بیشتر و مشاوره رایگان با تیم ویلاسازان شکوه دماوند در تماس باشید.

دفترکار: 02176392133

موبایل: 09122835498

نوشتن یک پیام

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نوشته های مرتبط

کلمات کلیدی را وارد نمایید

اینستاگرام ما
تماس مستقیم
09122835498